ବିଶ୍ୱସ୍ତତା ଜ୍ଞାନ ଅପେକ୍ଷା ଉତ୍ତମ ଅଟେ

ଜ୍ଞାନ ଏବଂ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ଅପେକ୍ଷା ବିଶ୍ୱସ୍ତତା ହେଉଛି ଆମିôକ ପରିପକ୍ୱତାର ଗୋଟିଏ ବହୁତ ଉତ୍ତମ ମାପକାଠି ଅଟେ । ଯେହେତୁ ଆମେ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ବୃଦ୍ଧି କରୁ, ଆମେ ନିଶ୍ଚିତ କରିବା ଯେ ଆମେ ସଠିକ୍ ବିଷୟ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରୁଅଛୁ । ଯଦି ଆମେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଯାହା ଶୁଣୁ ତାହା ପାଳନ କରୁ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସହଭାଗୀ କରାଉ ତା'ହେଲେ, ଆମ୍ଭେମାନେ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଅଟୁ । ଯଦି ଆମେ ଶୁଣୁ କିନ୍ତୁ ତାହା ପାଳନ କରିବାକୁ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସହଭାଗୀ କରାଇବା ପାଇଁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରୁ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଅବିଶ୍ୱସ୍ତ ଅଟୁ ।

ଆଜି, ଦୁଇଟି ଧାରଣା ରହିଅଛି ଯାହା ମଣ୍ଡଳୀରେ ଅନେକ ସମସ୍ୟା ସୃଷ୍ଟି କରିଅଛି ।

ପ୍ରଥମଟି ହେଉଛି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିର ଆତ୍ମିକ ପରିପକ୍ୱତା ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ କେତେ ମାତ୍ରାରେ ଜାଣନ୍ତି ତାହା ସହିତ ଜଡ଼ିତ । ସେମାନେ ଧରି ନିଅନ୍ତି ଯେ ଠିକ୍ ବିଶ୍ୱାସ - କିମ୍ବା ନୌଷ୍ଠିକତା - ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିର ବିଶ୍ୱାସର ଗୋଟିଏ ଉତ୍ତମ ମାପକାଠି ଅଟେ ।

ଦ୍ୱିତୀୟଟି ଏହି ଧାରଣା ଯେ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଆଗରୁ ଜଣକର ନେତୃତ୍ୱ ନେବା ସକ୍ଷମତା ଗୋଟିଏ "ପୂର୍ଣ୍ଣ  ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ଆବଶ୍ୟକ କରେ । ସେମାନେ ଧରି ନିଅନ୍ତି ଯେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜ୍ଞାନ - ହେଉଛି ସେବା କରିବା ନିମନ୍ତେ ଜଣକର ସକ୍ଷମତାର ଗୋଟିଏ ମାପକାଠି ଅଟେ । ପ୍ରଥମ ଧାରଣା ସହିତ ସମସ୍ୟା - ନୈଷ୍ଠିକତା ପ୍ରତି ନିର୍ଭର କରିବା - କିମ୍ବା "ସଠିକ୍ ବିଶ୍ୱାସ" ହେଉଛି ଶୟତାନ, ସେ ନିଜେ, କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟଠାରୁ ବି ଅଧିକ ଶାସ୍ତ୍ର ଜାଣେ ।

ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ କହେ - ଆପଣ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ ଜଣେ ମାତ୍ର ଈଶ୍ୱର ଅଛନ୍ତି । ଉତ୍ତମ ! ଏପରିକି ଭୁତମାନେ ସୁଦ୍ଧା ତାହା ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଏବଂ କମ୍ପିତ ହୁଅନ୍ତି । ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ଆତ୍ମିକତାର ଉତ୍ତମ ମାପକାଠି ହେଉଛି ଅର୍ଥପ୍ରାକ୍ସି (ଙଜଞଐଙଚଜଇଢଣ) ବା ସଠିକ୍ ବିଶ୍ୱାସ ସହିତ ସଠିକ୍ କାର୍ଯ୍ୟ - "ସଠିକ୍ କାର୍ଯ୍ୟର ଅଭ୍ୟାସ" । ଆମ୍ଭମାନେ ଯାହା ଯାହା ଜାଣୁ ତାହା ଉପରେ କେବଳ ଆଧାର କରି ପରିପକ୍ୱତା ମାପିବା ଅପେକ୍ଷା ପାଳନ କରିବା ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସହଭାଗୀ କରାଇବାରେ ବିଶ୍ୱସ୍ତତା ପ୍ରତି ଅଧିକ ଧ୍ୟାନ ଦେବା ଉଚିତ ।

ଦ୍ୱିତୀୟ ଧାରଣା ସହିତ ସମସ୍ୟା - ତାହା ଯେ ଜଣକୁ ନେତୃତ୍ୱ ନେବା ପୁର୍ବେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ପାଇବା ଉଚିତ ଏହା ଏପରି ଯେ କେହି ବି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଶିକ୍ଷିତ ନୁହଁନ୍ତି । ଯୀଶୁ ସଦ୍ୟ ସେବକ ମାନଙ୍କୁ ଯେଉଁମାନଙ୍କର କି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ନିମନ୍ତେ କିଛି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଅନେକ କିଛି ଶିଖିବାର ଥିଲା ସେମାନଙ୍କୁ ପଠାଇ ଦର୍ଶାଇ ଅଛନ୍ତି । ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ କହେ - ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କ ବାର ଜଣ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଏକତ୍ର ଡାକିଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମା ଏବଂ ରୋଗ ଉପରେ ଶକ୍ତି ପ୍ରଦାନ କଲେ ।

ତା' ପରେ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ବିଷୟରେ କହିବାକୁ ଏବଂ ରୋଗୀମାନଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥ କାରିବାକୁ ପଠାଇଲେ । ପିତର ଯୀଶୁ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ ସ୍ୱୀକାର କରିବା ପୂର୍ବେ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପଠାଗଲା - ଏପରି କିଛି ଯାହାକୁ ଆମେ ବିଶ୍ୱାସର ପ୍ରଥମ ପଦକ୍ଷେପ ବୋଲି ବିବେଚନା କରୁ । ଏବଂ ପଠାଯିବା ପରେ ମଧ୍ୟ ଯୀଶୁ ପିତରଙ୍କୁ ଏକାଧିକ ଥର ସୂଚିତ କରିଥିଲେ ଏବଂ ତଥାପି ପିତର ପରେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ । ଅନ୍ୟ ଅନୁଗାମୀ ମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ କିଏ ମହାନ୍ ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ କେଉଁ ଭୁମିକା ରହିବ ବୋଲି ଯୁକ୍ତି କରୁଥିଲେ ।

ସେମାନଙ୍କର ଅନେକ କିଛି ଶିଖିବାର ଥିଲା କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ସେମାନେ ଆଗରୁ ଜାଣିଥିବା ବିଷୟକୁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସହଭାଗୀ କରାଇବାକୁ ନିୟୋଜିତ କରିଥିଲେ । ବିଶ୍ୱସ୍ତତା - ଜ୍ଞାନରୁ ଅଧିକ କିଛି - ଏପରି ଏକ ବିଷୟ ଯାହା ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଅନୁଗମନ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିବା ମାତ୍ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥାଏ ।

ପରିପକ୍ୱତା ସମୟ ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ ଅଟେ, କିନ୍ତୁ ବିଶ୍ୱସ୍ତତା ଜଣେ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ଜୀବନରେ ଯେକୌଣସି ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁହୁର୍ତ୍ତରେ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରାଯାଇ ପାରିବ ।