သစ္စာရှိခြင်းသည် အသိပညာကြွယ်ဝခြင်းထက် မွန်မြတ်သည်

သစ္စာရှိခြင်းသည် ဝိညာဉ်ရေးရာ ရင့်ကျက်မှုကို တိုင်းတာရာတွင် အသိပညာနှင့် လေ့ကျင့်သင်ကြားမှုထက် များစွာ ပိုကောင်းသော အတိုင်းအတာ ဖြစ်ပါသည်။ တပည့်တော်များ တိုးပွားစေရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် မှန်ကန်သော အရာများကို တိုင်းတာနေကြောင်း သေချာစေကြပါစို့။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကြားသိသောအရာကို နာခံပြီး အခြားသူများနှင့် ဝေငှပါက သစ္စာရှိသောသူများ ဖြစ်ကြပါသည်။ ကြားသိသော်လည်း နာခံရန်နှင့် ဝေငှရန် ငြင်းဆန်ပါက သစ္စာမရှိသောသူများ ဖြစ်ကြပါသည်။

ယနေ့ အသင်းတော်အတွင်း ပြဿနာများစွာကို ဖြစ်စေခဲ့သော အယူအဆ နှစ်ခု ရှိပါသည်။

ပထမအယူအဆမှာ လူတစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ ရင့်ကျက်မှုသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အကြောင်း သူ သိထားသလောက်နှင့် ဆက်နွယ်နေသည်ဟူသော အယူအဆ ဖြစ်ပါသည်။ သူတို့သည် အယူမှန်ခြင်း - သို့မဟုတ် orthodoxy - ကို လူတစ်ဦး၏ ယုံကြည်ခြင်းအတွက် ကောင်းသော အတိုင်းအတာတစ်ခုဟု ပြုမူနေကြပါသည်။

ဒုတိယအယူအဆမှာ လူတစ်ဦးသည် အမှုတော်ထဲသို့ မဝင်မီ “အပြည့်အဝ လေ့ကျင့်သင်ကြားမှု” ကို ရရှိထားရမည်ဟူသော အယူအဆ ဖြစ်ပါသည်။ သူတို့သည် အသိပညာ ပြည့်စုံခြင်း သည် လူတစ်ဦး၏ အမှုတော်ဆောင်နိုင်စွမ်းကို တိုင်းတာရာတွင် ကောင်းသော အတိုင်းအတာတစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု ပြုမူနေကြပါသည်။ ပထမအယူအဆ - အယူမှန်ခြင်း သို့မဟုတ် “မှန်ကန်သော ယုံကြည်ခြင်း” ပေါ်တွင် မှီခိုခြင်း - ၏ ပြဿနာမှာ စာတန်ကိုယ်တိုင်ပင် လူသားတိုင်းထက် သမ္မာကျမ်းစာကို ပိုမို သိရှိနေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်က “ဘုရားသခင်တစ်ပါးတည်း ရှိသည်ဟု သင် ယုံကြည်၏။ ကောင်းပေ၏။ နတ်ဆိုးတို့သည်လည်း ယုံကြည်၍ တုန်လှုပ်ကြ၏” ဟု ဆိုထားပါသည်။ လူတစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ ရင့်ကျက်မှုကို တိုင်းတာရာတွင် ပိုကောင်းသော အတိုင်းအတာမှာ လက်တွေ့မှန်ခြင်း - “မှန်ကန်သော လက်တွေ့ကျင့်သုံးမှု” ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ သိထားသည့်အရာပေါ်တွင်သာ အခြေခံ၍ ရင့်ကျက်မှုကို တိုင်းတာမည့်အစား နာခံခြင်း နှင့် ဝေငှခြင်း အပေါ်ရှိ သစ္စာရှိခြင်း ကို ပို၍ အရေးထားသင့်ပါသည်။

ဒုတိယအယူအဆ - လူတစ်ဦးသည် ဦးဆောင်မီ အပြည့်အဝ လေ့ကျင့်သင်ကြားထားရမည်ဟူသော အယူအဆ - ၏ ပြဿနာမှာ မည်သူမျှ အပြည့်အဝ လေ့ကျင့်သင်ကြားပြီးသူ မဖြစ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ယေရှုသည် သင်ယူစရာများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသော ငယ်ရွယ်သည့် ခေါင်းဆောင်များကိုပင် နိုင်ငံတော်အတွက် အရေးကြီးဆုံးသော အလုပ်အချို့ကို လုပ်ဆောင်စေရန် စေလွှတ်တော်မူခြင်းအားဖြင့် နမူနာပြတော်မူခဲ့ပါသည်။

ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်က ယေရှုသည် မိမိ၏ တမန်တော် တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးကို စုဝေးစေပြီး နတ်ဆိုးအပေါင်းနှင့် ရောဂါဝေဒနာအပေါင်းကို အုပ်စိုးနိုင်သော တန်ခိုးအာဏာကို ပေးတော်မူခဲ့ကြောင်း ဆိုထားပါသည်။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်အကြောင်း ဟောပြောရန်နှင့် ဖျားနာသူများကို ကုသပေးရန် သူတို့ကို စေလွှတ်တော်မူခဲ့ပါသည်။ ဤသူများသည် ပေတရုက ယေရှုကို ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် ယုံကြည်ကြောင်း မဖွင့်ဟမီပင် စေလွှတ်ခြင်း ခံခဲ့ရပါသည်။ ထိုအရာကို ကျွန်ုပ်တို့က ယုံကြည်ခြင်း၏ ပထမခြေလှမ်းတစ်ခုဟု သတ်မှတ်ကြပေမည်။ ထို့ပြင် စေလွှတ်ခံရပြီးနောက်ပင် ယေရှုသည် ပေတရု၏ အမှားများအတွက် အကြိမ်ကြိမ် ပြစ်တင်ဆုံးမတော်မူခဲ့ပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင်လည်း ပေတရုက ယေရှုကို လုံးဝ ငြင်းပယ်ခဲ့သေးပါသည်။ အခြားနောက်လိုက်များကလည်း မည်သူက အကြီးမြတ်ဆုံးဖြစ်သည်၊ ဘုရားသခင်၏ အနာဂတ် နိုင်ငံတော်တွင် တစ်ဦးစီက မည်သည့် အခန်းကဏ္ဍ ယူမည်ကို ငြင်းခုံခဲ့ကြပါသည်။

သူတို့အားလုံး သင်ယူစရာများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း ယေရှုသည် သူတို့ သိထားပြီးသော အရာကို ဝေငှရန် သူတို့ကို အမှုတော်ထဲသို့ ထည့်တော်မူခဲ့ပါသည်။ သစ္စာရှိခြင်း သည် - အသိပညာထက် ပို၍ - လူတစ်ဦး ယေရှုနောက်သို့ လိုက်လာသည့် အချိန်ကတည်းက စတင်နိုင်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပါသည္။

ရင့်ကျက်မှုသည် အချိန်အပေါ် မူတည်သော်လည်း သစ္စာရှိခြင်းကိုတော့ တပည့်တော်၏ အသက်တာ အဆင့်တိုင်း၌၊ အချိန်တိုင်း၌ ပြသနိုင်ပါသည်။