ວົງຈອນການຝຶກອົບຮົມສຳລັບສາວົກທີ່ເຕີບໃຫຍ່ເປັນຜູ້ໃຫຍ່

ວົງຈອນການຝຶກຝົນໃຊ້ເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ສາວົກເຕີບໃຫຍ່ຜ່ານ 4 ຂັ້ນຕອນທີ່ແຕກຕ່າງກັນຂອງການເຕີບໃຫຍ່ຝ່າຍວິນຍານ.

ຂັ້ນຕອນທັງ 4 ແມ່ນ: ແບບຢ່າງ, ຊ່ວຍເຫຼືອ, ເບິ່ງ ແລະ ປ່ອຍ.

ວົງຈອນການຝຶກຝົນນຳສາວົກຈາກຜູ້ທີ່ເພິ່ງເລີ່ມຮຽນຮູ້ທັກສະ ຫຼື ລະບຽບວິໄນໃດໜຶ່ງ ໄປສູ່ຄວາມຊຳນານຈົນບໍ່ຕ້ອງການການຝຶກສອນໃນທັກສະນັ້ນອີກ. ສາວົກ ແລະ ຜູ້ສ້າງສາວົກຫຼາຍຄົນມັກຕິດຢູ່ໃນຂັ້ນຕອນຕົ້ນຂອງວົງຈອນການຝຶກຝົນ (ແບບຢ່າງ, ຊ່ວຍເຫຼືອ), ບໍ່ໄດ້ໃຊ້ເວລາພຽງພໍໃນຂັ້ນຕອນທີ 3 (ເບິ່ງ), ແລະ ແທບຈະບໍ່ເຄີຍປ່ອຍຜູ້ຮຽນໃນຂັ້ນຕອນທີ 4 (ປ່ອຍ).

ວົງຈອນການຝຶກຝົນເຮັດວຽກແບບນີ້:

ວົງຈອນການຝຶກຝົນແມ່ນຫຍັງ? ລອງຄິດແບບນີ້. ທ່ານເຄີຍຮຽນຮູ້ວິທີຂີ່ລົດຖີບບໍ? ທ່ານເຄີຍຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ອື່ນໃຫ້ຮຽນຮູ້ບໍ? ຖ້າເຄີຍ, ມີໂອກາດທີ່ທ່ານຈະຮູ້ຢູ່ແລ້ວກ່ຽວກັບວົງຈອນການຝຶກຝົນ.

ແບບຢ່າງ

ການເປັນແບບຢ່າງແມ່ນການຍົກຕົວຢ່າງງ່າຍໆໃນການຝຶກຝົນ ຫຼື ການໃຊ້ອຸປະກອນ. ມັນເປັນສ່ວນທີ່ສັ້ນທີ່ສຸດຂອງວົງຈອນການຝຶກຝົນ. ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວຕ້ອງສຳເລັດໃນເທື່ອດຽວ. ມັນເປັນການສ້າງຄວາມຕະໜັກຮູ້ວ່າການຝຶກຝົນ ຫຼື ອຸປະກອນນັ້ນມີຢູ່ແທ້ໆ ແລະ ມັນໄດ້ໃຫ້ແນວຄິດທົ່ວໄປວ່າມັນຄວນຈະມີລັກສະນະແນວໃດ. ການເປັນແບບຢ່າງຊ້ຳໆ ບໍ່ແມ່ນວິທີທີ່ມີປະສິດທິພາບໃນການຈັດຕຽມໃຜບາງຄົນ. ພວກເຂົາຕ້ອງໄດ້ຮັບໂອກາດໃຫ້ລອງໃຊ້ທັກສະນັ້ນດ້ວຍຕົນເອງ. ເມື່ອເດັກນ້ອຍເຫັນຄົນອື່ນຂີ່ລົດຖີບ, ນັ້ນຄືຂັ້ນຕອນແບບຢ່າງ.

ຊ່ວຍເຫຼືອ

ການຊ່ວຍເຫຼືອແມ່ນການອະນຸຍາດໃຫ້ຜູ້ຮຽນຝຶກໃຊ້ທັກສະ. ໄລຍະນີ້ໃຊ້ເວລາດົນກວ່າການເປັນແບບຢ່າງ. ຕ້ອງການການຊີ້ນຳ ຈາກທີ່ປຶກສາ. ທີ່ປຶກສາຕ້ອງເປັນຜູ້ໃຫ້ຄຳຊີ້ນຳ ແລະ ມີບົດບາດຢ່າງກະຕືລືລົ້ນໃນການສອນຜູ້ຮຽນ. ໄລຍະນີ້ຈະບໍ່ສຳເລັດຈົນກວ່າຜູ້ຮຽນສາມາດເຮັດໄດ້ແທ້ໆ, ພຽງແຕ່ພວກເຂົາເຂົ້າໃຈທັກສະພື້ນຖານ. ຖ້າໄລຍະນີ້ໃຊ້ເວລາດົນເກີນໄປ ຜູ້ຮຽນກໍຈະພັດທະນາໂດຍການຢູ່ໃນການດູແລຂອງທີ່ປຶກສາ ແລະ ຄວາມສາມາດກໍຈະບໍ່ກ້າວໜ້າຢ່າງເຕັມທີ່. ຈຸດສິ້ນສຸດຂອງໄລຍະການຊ່ວຍເຫຼືອຄວນຈະເຫັນໄດ້ເມື່ອຜູ້ຮຽນເລີ່ມເປັນແບບຢ່າງໃຫ້ຄົນອື່ນ. ເມື່ອພໍ່ແມ່ຈັບລົດຖີບໄວ້ໃນຂະນະທີ່ເດັກກຳລັງຮຽນຮູ້ການຮັກສາການຊົງຕົວ, ນັ້ນຄືຂັ້ນຕອນການຊ່ວຍເຫຼືອ.

ເບິ່ງ

ການເບິ່ງ ເປັນໄລຍະທີ່ຍາວນານທີ່ສຸດ. ມັນກ່ຽວຂ້ອງກັບການຕິດຕໍ່ທາງອ້ອມກັບຜູ້ຮຽນຫຼາຍຂຶ້ນ. ເປັນເໝືອນກັບການພັດທະນາທັກສະໃນຮອບດ້ານ. ອາດຈະເປັນ 10 ເທື່ອ ຫຼື ດົນກວ່ານັ້ນເມື່ອສອງໄລຍະທຳອິດລວມເຂົ້າກັນ. ຫຼັງຈາກທັກສະຂອງຜູ້ຮຽນມີຄວາມຄືບໜ້າ, ການຕິດຕໍ່ກັບທີ່ປຶກສາກໍຈະເປັນແບບທຳມະດາ ແລະ ສະເພາະກິດຫຼາຍຂຶ້ນ. ໃນໄລຍະນີ້ ຜູ້ຮຽນຈະຄ່ອຍໆຮັບຜິດຊອບ ແລະ ເລີ່ມລົງມືເອງຫຼາຍຂຶ້ນໃນການໃຊ້ທັກສະນັ້ນ. ໂດຍທົ່ວໄປໃນການສ້າງສາວົກ ເຄື່ອງໝາຍວ່າໄລຍະນີ້ໃກ້ຈົບລົງແມ່ນເມື່ອຜູ້ຮຽນໄດ້ຖ່າຍທອດທັກສະນັ້ນສຳເລັດໄປຈົນເຖິງລຸ້ນທີ 4 ຜ່ານຄົນທີ່ພວກເຂົາກຳລັງໃຫ້ຄຳປຶກສາ. ເມື່ອພໍ່ແມ່ຄອຍສັງເກດເດັກນ້ອຍຂີ່ລົດຖີບ ແລະ ໝັ້ນໃຈວ່າພວກເຂົາມີທັກສະ ແລະ ຄວາມຮູ້ພໍທີ່ຈະຂີ່ໄດ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງຄຸມດູ, ນັ້ນຄືຂັ້ນຕອນການເບິ່ງ.

ປ່ອຍ

ການປ່ອຍ ຄືການຈົບການສຶກສາແບບສັ້ນ ເມື່ອຜູ້ຮຽນໄດ້ກາຍເປັນເພື່ອນຂອງທີ່ປຶກສາ. ການຕິດຕໍ່ເປັນຊ່ວງໆ ແລະ ເພື່ອນທີ່ປຶກສາອາດຈະສືບຕໍ່ເກີດຂຶ້ນຫາກຜູ້ຮຽນ ແລະ ທີ່ປຶກສາຢູ່ໃນເຄືອຂ່າຍດຽວກັນ. ເມື່ອພໍ່ແມ່ປ່ອຍໃຫ້ລູກຂອງຕົນຂີ່ລົດຖີບໂດຍທີ່ບໍ່ມີການເບິ່ງແຍງ. ນັ້ນຄືຂັ້ນຕອນການປ່ອຍ.

ເບິ່ງເພີ່ມເຕີມໃນ “ການກວດກາການຝຶກສອນສຳລັບການສ້າງສາວົກ” ເພື່ອເຫັນຕົວຢ່າງການໃຊ້ວົງຈອນການຝຶກຝົນໃນການຕິດຕາມຄວາມຄືບໜ້າຂອງສາວົກ.