ຄາດຫວັງການເຕີບໃຫຍ່ແບບບໍ່ຕໍ່ເນື່ອງ
ເມື່ອຄົນເຮົາຄິດເຖິງການທະວີຄູນຂອງສາວົກ, ພວກເຂົາມັກຄິດວ່າມັນເປັນຂະບວນການແບບເປັນຂັ້ນເປັນຕອນ. ບາງຢ່າງເຊັ່ນ: (1) ເລີ່ມຈາກການອະທິຖານ. (2) ຈາກນັ້ນການກະກຽມ. (3) ຈາກນັ້ນການແບ່ງປັນຂ່າວປະເສີດຂອງພຣະເຈົ້າ. (4) ຈາກນັ້ນການສ້າງສາວົກ. (5) ຈາກນັ້ນການສ້າງຄຣິສຕະຈັກ. (6) ຈາກນັ້ນການພັດທະນາຜູ້ນຳ. (7) ສຸດທ້າຍຄືການທະວີຄູນ.
ເມື່ອພວກເຮົາຄິດແບບນີ້, ການເຕີບໃຫຍ່ຂອງຣາຊອານາຈັກເບິ່ງຄືເປັນຂະບວນການເສັ້ນກົງ ແລະ ເປັນລຳດັບທີ່ຕິດຕາມໄດ້ງ່າຍ.
ບັນຫາຢ່າງໜຶ່ງຄື ມັນບໍ່ໄດ້ເປັນແບບນັ້ນສະເໝີໄປ. ບັນຫາທີ່ໃຫຍ່ກວ່ານັ້ນຄື ຫຼາຍເທື່ອວິທີນີ້ກໍບໍ່ແມ່ນວິທີທີ່ດີທີ່ສຸດ!
ຖ້າພວກເຮົາຕ້ອງການເຫັນຣາຊອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າເຕີບໃຫຍ່ຢ່າງວ່ອງໄວ ພວກເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງຄາດຫວັງ ແລະ ແມ່ນແຕ່ໜູນໃຈການເຕີບໃຫຍ່ແບບບໍ່ຕໍ່ເນື່ອງ.
ຂະບວນການສ້າງສາວົກນີ້ບໍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນແບບຕໍ່ເນື່ອງເທື່ອລະຂັ້ນສະເໝີໄປ. ຫຼາຍຄົນມັກຄິດວ່າມັນເປັນຂະບວນການເສັ້ນກົງ ແລະ ເປັນລຳດັບ: ການອະທິຖານ, ການກະກຽມກ່ອນການປະກາດ, ການປະກາດຂ່າວປະເສີດ, ການສ້າງສາວົກ, ການກໍ່ຕັ້ງຄຣິສຕະຈັກ, ການພັດທະນາຜູ້ນຳ, ແລະ ການທະວີຄູນ. ແຕ່ນັ້ນບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງເປັນວິທີທີ່ມັນເຮັດວຽກຢູ່ສະເໝີ.
ລອງນຶກເຖິງເສັ້ນເວລາທີ່ມີ 5 ຈຸດ: ການເກີດ (B), ຄັ້ງທຳອິດທີ່ບຸກຄົນໜຶ່ງໄດ້ຍິນ ແລະ ເຂົ້າໃຈຂ່າວປະເສີດ (1), ເມື່ອບຸກຄົນໜຶ່ງຕັດສິນໃຈຕິດຕາມພຣະຄຣິດ (+), ເມື່ອພວກເຂົາເລີ່ມທະວີຄູນ [ນຳສິ່ງທີ່ຮຽນໄປປະຕິບັດ ແລະ ຖ່າຍທອດໃຫ້ຄົນອື່ນ] (M), ແລະ ຄວາມຕາຍ.
ໃນສະຖານະການນີ້, ຄວາມຍາວຂອງຮຸ່ນຝ່າຍວິນຍານ ໂດຍພື້ນຖານແມ່ນເວລາຈາກຈຸດ 1 ໄປຫາຈຸດ M.
ຖ້າພວກເຮົາຕິດຕາມຜູ້ເຊື່ອໃໝ່ດ້ວຍບາງຢ່າງເຊັ່ນ ແນວທາງພຣະພອນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດທີ່ພວກເຮົາໄດ້ເບິ່ງມາກ່ອນນີ້, ພວກເຮົາສາມາດປ່ຽນໃຫ້ມັນເບິ່ງຄ້າຍກັບສິ່ງຕໍ່ໄປນີ້:
ໃນສະຖານະການນີ້, ຄວາມຍາວຂອງຮຸ່ນຝ່າຍວິນຍານຍັງຄົງເປັນເວລາຈາກຈຸດ 1 ໄປຫາຈຸດ M. ທ່ານຈະເຫັນວ່າເວລາໄດ້ຫຼຸດລົງຢ່າງຫຼາຍ. ສິ່ງນີ້ສາມາດສ້າງຄວາມແຕກຕ່າງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຕະຫຼອດຫຼາຍຮຸ່ນ ເມື່ອຜົນກະທົບນັ້ນທະວີຄູນຕໍ່ໆກັນ. ມັນເປັນໄປໄດ້ທີ່ຈະມີສະຖານະການທີ່ຜູ້ຄົນກຳລັງຝຶກຮູບແບບການທະວີຄູນ ກ່ອນທີ່ພວກເຂົາຈະຕັດສິນໃຈຕິດຕາມພຣະຄຣິດ.
ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ, ສົມມຸດວ່າທ່ານພົບຜູ້ໜຶ່ງທີ່ສົນໃຈເລື່ອງຝ່າຍວິນຍານ ແຕ່ຍັງບໍ່ພ້ອມທີ່ຈະມອບຊີວິດໃຫ້ກັບພຣະຄຣິດ. ແຕ່ພວກເຂົາເປີດໃຈທີ່ຈະລວບລວມໝູ່ເພື່ອນ ແລະ ຄອບຄົວບາງຄົນມາສຶກສາພຣະຄຳພີນຳກັນ. ທ່ານສາມາດສອນພວກເຂົາໄດ້ວ່າຈະເຮັດສິ່ງນັ້ນແນວໃດ ແລະ ຈະຝຶກຄົນອື່ນໃຫ້ເຮັດແບບດຽວກັນແນວໃດ.
ມັນອາດເປັນໄປໄດ້ວ່າພວກເຂົາມີກຸ່ມທີ່ທະວີຄູນ ແລະ ມີການຈັດຕຽມຜູ້ນຳ ກ່ອນທີ່ຈະມີຄົນທຳອິດເລືອກຕິດຕາມພຣະຄຣິດ. ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າພວກເຮົາສາມາດສ້າງສາວົກພາຄົນເຂົ້າສູ່ຄວາມລອດ ແທນທີ່ຈະມອງວ່າການສ້າງສາວົກເກີດຂຶ້ນໄດ້ກໍ່ຕໍ່ເມື່ອບຸກຄົນໜຶ່ງເລືອກຕິດຕາມພຣະຄຣິດແລ້ວເທົ່ານັ້ນ.
ສິ່ງນັ້ນອາດຈະຖືກສະແດງດ້ວຍເສັ້ນເວລານີ້:
ໃນສະຖານະການນີ້, ເມື່ອຜ່ານໄປຕາມເວລາ (ຫຼັງຈາກຫຼາຍຮຸ່ນ) ຄວາມຍາວຂອງຮຸ່ນຝ່າຍວິນຍານສາມາດເລີ່ມເຂົ້າໃກ້ເວລາຈາກຈຸດ 1 ໄປຫາຈຸດ M. ໃນບາງສະຖານະການ ເມື່ອຜູ້ຄົນຍັງບໍ່ສາມາດ ຫຼື ຍັງບໍ່ພ້ອມທີ່ຈະໄດ້ຍິນຂ່າວປະເສີດໃນທັນທີ, ກໍຍັງເປັນໄປໄດ້ທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ເກີດຜົນທີ່ຄ້າຍກັນໂດຍການສອນຮູບແບບການທະວີຄູນໃນເລື່ອງອື່ນໆ ເຊັ່ນ ການພັດທະນາຊຸມຊົນ. ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໂອກາດມາເຖິງ, ເຄືອຂ່າຍນັ້ນກໍສາມາດຮັບການເປີດເຜີຍຂ່າວປະເສີດໄດ້.
ມັນອາດຈະເບິ່ງຄ້າຍກັບສິ່ງຕໍ່ໄປນີ້:
ດັ່ງນັ້ນ, ໃນແງ່ໜຶ່ງ ບັນຫາທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນການທະວີຄູນສາວົກ ຄືການຄົ້ນພົບໃຫ້ໄວວ່າໃຜແມ່ນດິນດີ. ໃຜຈະເປັນຄົນທີ່ສັດຊື່ໃນການນຳສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຮຽນໄປປະຕິບັດ ແລະ ຖ່າຍທອດຕໍ່ໃຫ້ຄົນອື່ນ? ຄົນປະເພດນີ້ຄຸ້ມຄ່າກັບການທຸ່ມເທເວລາ, ພະລັງງານ ແລະ ຄວາມພະຍາຍາມເພື່ອພັດທະນາພວກເຂົາ. ນັ້ນຄືຄົນທີ່ທ່ານຈຳເປັນຕ້ອງສ້າງຄວາມສຳພັນໃນການໃຫ້ຄຳປຶກສາກັບພວກເຂົາ. ເມື່ອທ່ານກຳລັງເຮັດວຽກທ່າມກາງຜູ້ຄົນທີ່ຢູ່ນອກເຄືອຂ່າຍຄວາມສຳພັນເດີມຂອງທ່ານ, ມັນເປັນເລື່ອງຈຳເປັນຫຼາຍທີ່ຈະກັ່ນຕອງຫາຄົນປະເພດນີ້.
ຄົນປະເພດນີ້ສຳຄັນຫຼາຍຕໍ່ການຂະຫຍາຍຂອງຣາຊອານາຈັກໄປສູ່ພື້ນທີ່ພູມສາດໃໝ່, ກຸ່ມປະຊາກອນໃໝ່, ແລະ ເຄືອຂ່າຍຄວາມສຳພັນໃໝ່.
ໃນສະຖານະການນີ້, ຄວາມຍາວຂອງຮຸ່ນຝ່າຍວິນຍານ ໂດຍພື້ນຖານແມ່ນເວລາຈາກຈຸດ 1 ໄປຫາຈຸດ M.
ຖ້າພວກເຮົາຕິດຕາມຜູ້ເຊື່ອໃໝ່ດ້ວຍບາງຢ່າງເຊັ່ນ ແນວທາງພຣະພອນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດທີ່ພວກເຮົາໄດ້ເບິ່ງມາກ່ອນນີ້, ພວກເຮົາສາມາດປ່ຽນໃຫ້ມັນເບິ່ງຄ້າຍກັບສິ່ງຕໍ່ໄປນີ້:
ໃນສະຖານະການນີ້, ຄວາມຍາວຂອງຮຸ່ນຝ່າຍວິນຍານຍັງຄົງເປັນເວລາຈາກຈຸດ 1 ໄປຫາຈຸດ M. ທ່ານຈະເຫັນວ່າເວລາໄດ້ຫຼຸດລົງຢ່າງຫຼາຍ. ສິ່ງນີ້ສາມາດສ້າງຄວາມແຕກຕ່າງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຕະຫຼອດຫຼາຍຮຸ່ນ ເມື່ອຜົນກະທົບນັ້ນທະວີຄູນຕໍ່ໆກັນ. ມັນເປັນໄປໄດ້ທີ່ຈະມີສະຖານະການທີ່ຜູ້ຄົນກຳລັງຝຶກຮູບແບບການທະວີຄູນ ກ່ອນທີ່ພວກເຂົາຈະຕັດສິນໃຈຕິດຕາມພຣະຄຣິດ.
ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ, ສົມມຸດວ່າທ່ານພົບຜູ້ໜຶ່ງທີ່ສົນໃຈເລື່ອງຝ່າຍວິນຍານ ແຕ່ຍັງບໍ່ພ້ອມທີ່ຈະມອບຊີວິດໃຫ້ກັບພຣະຄຣິດ. ແຕ່ພວກເຂົາເປີດໃຈທີ່ຈະລວບລວມໝູ່ເພື່ອນ ແລະ ຄອບຄົວບາງຄົນມາສຶກສາພຣະຄຳພີນຳກັນ. ທ່ານສາມາດສອນພວກເຂົາໄດ້ວ່າຈະເຮັດສິ່ງນັ້ນແນວໃດ ແລະ ຈະຝຶກຄົນອື່ນໃຫ້ເຮັດແບບດຽວກັນແນວໃດ.
ມັນອາດເປັນໄປໄດ້ວ່າພວກເຂົາມີກຸ່ມທີ່ທະວີຄູນ ແລະ ມີການຈັດຕຽມຜູ້ນຳ ກ່ອນທີ່ຈະມີຄົນທຳອິດເລືອກຕິດຕາມພຣະຄຣິດ. ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າພວກເຮົາສາມາດສ້າງສາວົກພາຄົນເຂົ້າສູ່ຄວາມລອດ ແທນທີ່ຈະມອງວ່າການສ້າງສາວົກເກີດຂຶ້ນໄດ້ກໍ່ຕໍ່ເມື່ອບຸກຄົນໜຶ່ງເລືອກຕິດຕາມພຣະຄຣິດແລ້ວເທົ່ານັ້ນ.
ສິ່ງນັ້ນອາດຈະຖືກສະແດງດ້ວຍເສັ້ນເວລານີ້:
ໃນສະຖານະການນີ້, ເມື່ອຜ່ານໄປຕາມເວລາ (ຫຼັງຈາກຫຼາຍຮຸ່ນ) ຄວາມຍາວຂອງຮຸ່ນຝ່າຍວິນຍານສາມາດເລີ່ມເຂົ້າໃກ້ເວລາຈາກຈຸດ 1 ໄປຫາຈຸດ M. ໃນບາງສະຖານະການ ເມື່ອຜູ້ຄົນຍັງບໍ່ສາມາດ ຫຼື ຍັງບໍ່ພ້ອມທີ່ຈະໄດ້ຍິນຂ່າວປະເສີດໃນທັນທີ, ກໍຍັງເປັນໄປໄດ້ທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ເກີດຜົນທີ່ຄ້າຍກັນໂດຍການສອນຮູບແບບການທະວີຄູນໃນເລື່ອງອື່ນໆ ເຊັ່ນ ການພັດທະນາຊຸມຊົນ. ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໂອກາດມາເຖິງ, ເຄືອຂ່າຍນັ້ນກໍສາມາດຮັບການເປີດເຜີຍຂ່າວປະເສີດໄດ້.
ມັນອາດຈະເບິ່ງຄ້າຍກັບສິ່ງຕໍ່ໄປນີ້:
ດັ່ງນັ້ນ, ໃນແງ່ໜຶ່ງ ບັນຫາທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນການທະວີຄູນສາວົກ ຄືການຄົ້ນພົບໃຫ້ໄວວ່າໃຜແມ່ນດິນດີ. ໃຜຈະເປັນຄົນທີ່ສັດຊື່ໃນການນຳສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຮຽນໄປປະຕິບັດ ແລະ ຖ່າຍທອດຕໍ່ໃຫ້ຄົນອື່ນ? ຄົນປະເພດນີ້ຄຸ້ມຄ່າກັບການທຸ່ມເທເວລາ, ພະລັງງານ ແລະ ຄວາມພະຍາຍາມເພື່ອພັດທະນາພວກເຂົາ. ນັ້ນຄືຄົນທີ່ທ່ານຈຳເປັນຕ້ອງສ້າງຄວາມສຳພັນໃນການໃຫ້ຄຳປຶກສາກັບພວກເຂົາ. ເມື່ອທ່ານກຳລັງເຮັດວຽກທ່າມກາງຜູ້ຄົນທີ່ຢູ່ນອກເຄືອຂ່າຍຄວາມສຳພັນເດີມຂອງທ່ານ, ມັນເປັນເລື່ອງຈຳເປັນຫຼາຍທີ່ຈະກັ່ນຕອງຫາຄົນປະເພດນີ້.
ຄົນປະເພດນີ້ສຳຄັນຫຼາຍຕໍ່ການຂະຫຍາຍຂອງຣາຊອານາຈັກໄປສູ່ພື້ນທີ່ພູມສາດໃໝ່, ກຸ່ມປະຊາກອນໃໝ່, ແລະ ເຄືອຂ່າຍຄວາມສຳພັນໃໝ່.ຖາມຕົນເອງ
- ທ່ານເຄີຍເຫັນຜູ້ເຊື່ອໃໝ່ທະວີຄູນຢ່າງວ່ອງໄວບໍ?
- ມີຫຍັງແດ່ທີ່ພວກເຮົາເຮັດຢູ່ ທີ່ແທ້ຈິງແລ້ວເຮັດໃຫ້ສິ່ງນີ້ຊ້າລົງ ຫຼື ຢຸດລົງ ບໍ່ວ່າຈະຕັ້ງໃຈ ຫຼື ບໍ່ຕັ້ງໃຈ?
ເລີ່ມຕົ້ນ ຊູເມ ການຝຶກອົບຮົມ ມື້ນີ້
ຟຣີທັງໝົດ, ແລະ ທ່ານສາມາດເລີ່ມໄດ້ທຸກເວລາ—ຮຽນຕາມຈັງຫວະຂອງທ່ານເອງ, ບໍ່ວ່າທ່ານຈະຢູ່ໃສ.
ລົງທະບຽນຟຣີ