ကွန်ယက်တွင်း ခေါင်းဆောင်မှု

ကွန်ရက်များထဲရှိ ခေါင်းဆောင်မှုသည် ကြီးထွားလာနေသော ရိုးရှင်းသော အသင်းတော်များ အုပ်စုကို အတူတကွ အလုပ်လုပ်စေပြီး၊ ခေါင်းဆောင်အသစ်များကို ကြီးထွားစေကာ၊ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ လူများအတွက် စီစဉ်ထားသော ကောင်းသောအရာများကို ပိုမို ပြည့်စုံစွာ လုပ်ဆောင်နိုင်စေပါသည်။ သို့ဆိုလျှင် အသင်းတော်များသည် ကြီးထွားလာပြီး အသင်းတော်အသစ်များကို စတင်ကာ၊ ထိုအသင်းတော်အသစ်များကလည်း ထပ်မံ အသင်းတော်အသစ်များကို စတင်လာသည့်အခါ ဘာဖြစ်လာမည်နည်း။ သူတို့သည် မည်သို့ အချင်းချင်း ဆက်နွယ်နေကြမည်နည်း။ တိုးပွားကျယ်ပြန့်သော ဝိညာဉ်ရေး မိသားစုအဖြစ် မည်သို့ အတူတကွ အသက်ရှင်ကြမည်နည်း။

ဝိညာဉ်ရေး မိသားစုများ (ဆိုလိုသည်မှာ ရိုးရှင်းသော အသင်းတော်များ) တိုးပွားလာသောအခါ မကြာမီပင် အချင်းချင်း ဆက်စပ်နေသော အသင်းတော်ကွန်ရက်များ ဖွံ့ဖြိုးလာကြပါသည်။ ထိုကွန်ရက်များသည် ထို့နောက် မြို့အသင်းတော် သို့မဟုတ် ဒေသဆိုင်ရာ အသင်းတော်ကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ကြပါသည်။

ဤမြို့အသင်းတော် သို့မဟုတ် ဒေသဆိုင်ရာ အဆင့်တွင်ပင် အသင်းတော် လူကြီးများနှင့် သင်းထောက်များ၏ အမှုဆောင်ခြင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ မြင်ရပါသည်။ ဤအဆင့်တွင်ပင် တမန်တော်၊ ပရောဖက်၊ ဧဝံဂေလိဆရာ၊ သိုးထိန်း (သင်းအုပ်ဆရာ) နှင့် ဆရာကဲ့သို့သော ခေါင်းဆောင်မှုဆိုင်ရာ ဆုကျေးဇူးများသည်လည်း အရေးပါလာကြပါသည်။ ဤခေါင်းဆောင်မှုဆိုင်ရာ ဆုကျေးဇူးများသည် အဓိကအားဖြင့် တပည့်တော်အားလုံးကို အမှုတော်တွင် ပိုမို ထိရောက်စေရန် ပြင်ဆင်တပ်ဆင်ပေးသော ဆုကျေးဇူးများ ဖြစ်ပါသည်။ ဤခေါင်းဆောင်များနှင့်အတူ အသင်းတော် လူကြီးများနှင့် သင်းထောက်များသည်လည်း ဝိညာဉ်ရေး မိသားစု အများအပြားကို အစေခံနိုင်ကြပါသည်။

ဤပုံစံကို သမ္မာကျမ်းစာထဲတွင်လည်း ဥပမာအားဖြင့် ယေရုရှလင် အသင်းတော်ရှိ သင်းထောက်များ သို့မဟုတ် ဧဖက်အသင်းတော်ရှိ အသင်းတော် လူကြီးများအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ မြင်ရပါသည်။ ဤကဲ့သို့သော ဖွဲ့စည်းပုံသည် အသေးစားအဆင့်ရှိ ဝိညာဉ်ရေး မိသားစုများတွင် ထင်ရှားစွာ တွေ့ရသော တူညီသည့် ပုံစံများကို အကြီးစားအဆင့်၌လည်း အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ၃/၃ ပုံစံကို ခေါင်းဆောင်မှု လေ့ကျင့်ရေး တွေ့ဆုံမှုများနှင့် အသင်းဖော် အကြံပေးခြင်း အစီအစဉ်များထဲတွင်လည်း မြင်တွေ့နိုင်ပါသည်။

ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်များတွင် စီမံကိန်းချခြင်း၊ အကဲဖြတ်ခြင်းနှင့် နည်းပြလမ်းညွှန်ခြင်းတို့အတွက် နယ်ပယ်လေးခု ပုံစံကို အသုံးပြုကြပါသည်။ အဓိက ပြောင်းလဲမှုမှာ လက်တွေ့အသုံးပြုခြင်းများကို တစ်ဦးချင်း သဘောတရားများဖြင့် မဟုတ်ဘဲ အဖွဲ့လိုက် သဘောတရားများဖြင့် ပြုလုပ်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ရည်မှန်းချက်များနှင့် လုပ်ဆောင်မှုများကို တွေ့ဆုံမှုတွင် ကိုယ်စားပြုထားသော အတိုင်းအတာအလိုက် ယူဆောင်ကြပါသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ကွန်ရက် စတင်သော နေရာသည် ခေါင်းဆောင်မှုဆိုင်ရာ အဓိက ဗဟိုချက်ဖြစ်လာပါသည်။

ထိုကွန်ရက်၏ သက်ရောက်မှု ကျယ်ပြန့်လာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းသည် အခြေခံ မိဘအဆင့်အောက်တွင် အဆင့်များ ထပ်တိုးလာသကဲ့သို့ ဖြစ်လာပါသည်။ ဥပမာအားဖြင့် အသင်းတော် ကွန်ရက်တစ်ခုသည် Tampa တွင် စတင်သည်ဆိုပါက ပထမဦးစွာ ၎င်းသည် Tampa ရှိ မြို့အသင်းတော်အဖြစ် လုပ်ဆောင်ပါလိမ့်မည်။ ၎င်း၏ သက်ရောက်မှုသည် Florida ပြည်နယ်တစ်လျှောက် ပြန့်နှံ့လာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းသည် ထို့နောက် ပြည်နယ်အသင်းတော်အဖြစ် လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီး မြို့များနှင့် နယ်မြေခွဲများအသီးသီးတွင် သမီးအသင်းတော် လမ်းကြောင်းများ ရှိလာနိုင်ပါသည်။ ၎င်းသည် ဆက်လက် ကြီးထွားလာသည်နှင့်အမျှ နိုင်ငံအဆင့်နှင့် နိုင်ငံတကာအဆင့်တွင်ပင် လုပ်ဆောင်လာနိုင်ပါသည်။

ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ မတူညီသော ပြည်နယ်များနှင့် နိုင်ငံများတွင် သမီးအသင်းတော် လမ်းကြောင်း အမျိုးမျိုး ရှိလာပါလိမ့်မည်။ ဤအသင်းတော်များသည် ၎င်းတို့၏ တူညီသော DNA နှင့် မူလဇစ်မြစ်ကြောင့် အချင်းချင်း ဆက်နွယ်နေတတ်ကြပါသည်။ အကယ်၍ အချို့ လမ်းကြောင်းများသည် အဆင်ပြေမှု၊ ဘာသာစကား သို့မဟုတ် အခြား အကြောင်းအရာများကြောင့် ကိုယ်ပိုင် ကွန်ရက်များအဖြစ် ခွဲထွက်သွားကြပါကလည်း ၎င်းသည် ပြဿနာ မဟုတ်ပါ။ အကယ်၍ DNA ကို အောင်မြင်စွာ လက်ဆင့်ကမ်းနိုင်ခဲ့ပါက တိုးပွားလာသော တပည့်တော်များ၏ လှုပ်ရှားမှုအသစ်တစ်ခုကို စတင်တည်ထောင်ရန် လိုအပ်သော အရာအားလုံးသည် ဝိညာဉ်ရေး မိသားစုတိုင်း၌ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ရေး မိသားစုဝင်တိုင်း၌ပင် ရှိပြီးသား ဖြစ်ပါသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် အသင်းတော်တစ်ခုစီသည် လူကြီး ၄ ယောက်မှ ၁၂ ယောက်အထိနှင့် သူတို့၏ သားသမီးများ ပါဝင်သော အဖွဲ့ငယ်တစ်ခုဖြစ်တတ်ပါသည်။

၎င်းတို့သည် မျိုးဆက်စုံ ပါဝင်ကြသော်လည်း ဆယ်ကျော်သက်များသည် ဆန္ဒရှိပါက မိမိတို့နှင့်ရွယ်တူ အုပ်စုများအကြားတွင် အသင်းတော်များကို စတင်စိုက်ပျိုးနိုင်ကြပါသည်။ ဤအရွယ်အစား သေးငယ်မှုကြောင့် ဆက်ဆံရေးများကို ပိုမို ရင်းနှီးစေနိုင်ပြီး၊ တာဝန်ခံမှုကို ပိုမို ထိရောက်စေနိုင်ကာ၊ ပါဝင်မှုကိုလည်း ပိုမို ပြည့်စုံစေပါသည်။ ခရစ်တော်ထံ ရောက်လာသောသူများအတွက်ဖြစ်စေ၊ ခရစ်တော်နောက်လိုက်ပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း နေရာအသစ်သို့ ပြောင်းရွှေ့လာသူများအတွက်ဖြစ်စေ၊ ပုံမှန် ပုံစံမှာ ရှိနှင့်ပြီးသော အသင်းတော်တစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်ရေး မိသားစုအသစ်တစ်ခုကို စတင်ရန် ပြင်ဆင်တပ်ဆင်ပေးခြင်း ဖြစ်ပြီး ထိုမိသားစုကို ကွန်ရက်နှင့် ပြန်လည် ချိတ်ဆက်ပေးခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

ဤနည်းဖြင့် ဝိညာဉ်ရေး မိသားစုများကို တပည့်တော်မွေးထုတ်ခြင်းတွင် အလွန် အသီးများပြီး ထိရောက်နိုင်လောက်အောင် သေးငယ်စွာ ထိန်းထားနိုင်ပါသည်။ ထပ်မံပြောရလျှင် ဤသေးငယ်သော အရွယ်အစားကြောင့် ဆက်ဆံရေးများကို ပိုမို ရင်းနှီးစေနိုင်ပြီး၊ တာဝန်ခံမှုကို ပိုမို ထိရောက်စေနိုင်ကာ၊ ပါဝင်မှုကိုလည်း ပိုမို ပြည့်စုံစေပါသည်။ ရိုးရှင်းသော အသင်းတော်များနှင့် တစ်ဦးချင်း ယေရှုနောက်လိုက်သူများသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို သင်ယူရန်၊ နာခံရန်နှင့် ဝေငှရန် အသင့်ရှိခြင်းသည် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု၏ ဝိညာဉ်ရေး DNA ဖြစ်ပါသည်။ အကယ်၍ ၎င်းကို မျိုးဆက်မှ မျိုးဆက်သို့၊ အသင်းတော်မှ အသင်းတော်သို့၊ ယုံကြည်သူမှ ယုံကြည်သူသို့ အောင်မြင်စွာ လက်ဆင့်ကမ်းနိုင်ခဲ့ပါက တိုးပွားလာသော တပည့်တော်များ၏ လှုပ်ရှားမှုအသစ်တစ်ခုကို စတင်ရန် လိုအပ်သမျှသည် ဝိညာဉ်ရေး မိသားစုတိုင်း၌လည်းကောင်း ယေရှုနောက်လိုက်သူတိုင်း၌လည်းကောင်း ရှိပြီးသား ဖြစ်ပါသည်။

လှုပ်ရှားမှုများက အခြား လှုပ်ရှားမှုများကို စတင်ထုတ်လွှင့်သောအခါ “တဆေး” သည် မြို့တစ်မြို့၊ ပြည်နယ်တစ်ခု သို့မဟုတ် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၏ မုန့်ညက်ထဲတွင် အလုပ်လုပ်နေသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ စတင်မြင်ရပါသည်။ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်သည် ကောင်းကင်ဘုံတွင် ဖြစ်သကဲ့သို့ မြေကြီးပေါ်တွင်လည်း ဘုရားသခင်၏ အလိုတော် ပြည့်စုံစွာ ဖြစ်ပေါ်လာစေသည့် နည်းလမ်း ဖြစ်ပါသည္။ ဤသည်မှာ လူမျိုးတကာတို့ကို တပည့်တော်ဖြစ်စေခြင်းအားဖြင့် မဟာစေခိုင်းချက်ကို ကျွန်ုပ်တို့ အပြီးသတ်နိုင်သော နည်းလမ်း ဖြစ်ပါသည္။