Ruhsal Ekonomi

Tanrı bize Egemenlik ekonomisinde aldıklarımızla değil, verdiklerimizle ödüllendirildiğimizi gösterir. Rab'bin bizimle paylaştıklarına İTAAT etmeye ve PAYLAŞMAYA sadık kaldığımızda, O daha da fazlasını paylaşmayı vaat eder. İsa şöyle demiştir: “Kendisine çok az şey emanet edilebilene çok şey de emanet edilebilir.“ Bu, daha derin kavrayışlara, daha büyük yakınlığa ve Tanrı'nın bizi yaşamamız için yarattığı bol yaşamı yaşamaya giden yoldur. Tanrı'nın bizim için önceden planladığı iyi işlerde yürüyebilmemizin yolu budur.

Egemenlik ekonomisinde, verdiklerimizle kazanç sağlarız.  Bu ruhsal nefes almanın temelidir.  Rab'bin bize ilettiklerine itaat etmeye ve bunları aktarmaya sadık kaldığımızda, O da bizimle daha açık ve tam bir iletişim kuracaktır.  Bu, daha derin kavrayışlara, Tanrı'yla daha fazla yakınlığa ve O'nun bizim için amaçladığı bol yaşamı yaşamaya giden yoldur. Tanrı'nın yapmamız için önceden planladığı iyi işlerde yürüyebilmemizin yolu budur. Bu, Mesih'in Bedeni (kilise) içinde birbirimiz için yapabileceğimiz en sevgi dolu şeyin ikili güvenilirliği uygulamak olduğu anlamına gelir.  Yani, Rab'bin bize bildirdiklerine itaat etme ve bunları aktarma; bunları yapma ve öğretme; bunları uygulama ve başkalarıyla paylaşma sorumluluğu. Egemenlik ekonomisine göre yaşamak öğrenci olmanın önemli bir parçasıdır.  Bir bereket olmak için bereketlendik. Bizler takipçiler ve liderleriz. Bizler öğrenen ve öğretenleriz. Tanrı'nın önderliğini bu şekilde en iyi şekilde yerine getirebiliriz. Bu süreç Egemenliğe girer girmez başlamalıdır. Bu şekilde hizmet etmeye başlamak için “olgun” olmayı beklememeliyiz. Bunun yerine, bu şekilde hizmet ederek olgunlaşırız. Nefes ALIRIZ ve Tanrı'dan İŞİTİRİZ. Nefes VERİRİZ ve duyduklarımıza İTAAT EDERİZ ve başkalarıyla PAYLAŞIRIZ.