Cykl szkoleniowy dla dojrzewania uczniów

Cykl szkoleniowy wspomaga dojrzewanie uczniów za pomocą czterech kroków rozwoju duchowego.

Te kroki to: POKAŻ, POMÓŻ, OBSERWUJ i ODEJDŹ.

Cykl szkoleniowy pozwala uczniowi opanować nową umiejętność lub dyscyplinę i podnosi jego kompetencje do momentu, aż nie potrzebuje już się jej uczyć. Wielu uczniów i czyniących uczniami zacina się na pierwszych krokach cyklu szkoleniowego (pokaż, pomóż), nie poświęca wystarczająco dużo czasu na krok trzeci (obserwuj) i prawie nigdy nie przeprowadza czwartego (odejdź).

Oto jak działa cykl szkoleniowy

Czym jest cykl szkoleniowy? Pomyśl o tym tak: czy uczyłeś się kiedyś jeździć na rowerze albo pomagałeś w tym komuś innemu? Jeśli tak, są szanse, że znasz już cykl szkoleniowy z własnego doświadczenia.

POKAŻ

To po prostu zademonstrowanie danej praktyki lub narzędzia. Jest to najkrótszy krok cyklu szkoleniowego. Zazwyczaj wystarczy zrobić to raz. Chodzi o to, aby uświadomić uczniowi istnienie danej praktyki czy narzędzia i ogólnie przedstawić, jak wygląda ich zastosowanie. Wielokrotne pokazywanie nie jest skutecznym sposobem wyposażania innych. Muszą mieć możliwość spróbować sami.

Kiedy dziecko widzi kogoś jeżdżącego na rowerze, jest to faza POKAŻ.

POMÓŻ

Pomoc to umożliwienie uczniowi ćwiczenia umiejętności. Pomaganie zajmuje więcej czasu niż pokazanie. Wymaga „poprowadzenia za rękę” ze strony mentora, który wydaje polecenia i bierze aktywny udział w szkoleniu ucznia. Faza ta nie kończy się wraz z mistrzowskim opanowaniem danej umiejętności, tylko znajomością jej podstaw. Gdyby trwała zbyt długo, uczeń stałby się zależny od mentora i nigdy nie osiągnąłby pełni kompetencji. Końcem etapu pomocy jest chwila, z którą uczeń zaczyna pokazywać daną umiejętność kolejnym osobom.

Kiedy rodzic podtrzymuje rower dziecka uczącego się utrzymywać równowagę, jest to faza POMÓŻ.

OBSERWUJ

Obserwacja jest najdłuższą fazą. Polega na mniej bezpośrednim kontakcie z uczniem. Zmierza do rozwinięcia pełnej kompetencji we wszystkich aspektach danej umiejętności. Może trwać dziesięć razy dłużej niż pierwsze dwa etapy razem wzięte – a nawet jeszcze więcej. Wraz z tym, jak uczeń nabiera wprawy, kontakt z mentorem może stać się mniej regularny, a bardziej doraźny. W tej fazie uczeń stopniowo przejmuje większą odpowiedzialność i inicjatywę w posługiwaniu się daną umiejętnością. Zazwyczaj w procesie czynienia uczniami końcem tego etapu jest punkt, w którym uczeń za pośrednictwem szkolonych przez siebie osób skutecznie przekazał daną umiejętność czwartemu pokoleniu.

Kiedy rodzic obserwuje jeżdżące na rowerze dziecko, upewniając się, że nabyło wystarczających umiejętności i wiedzy, aby robić to samodzielnie, jest to faza OBSERWUJ.

ODEJDŹ

Odejście jest jak ukończenie szkoły. Uczeń zrównuje się z mentorem. Jeśli obaj działają w ramach tej samej sieci, mogą nadal spotykać się co jakiś czas i udzielać sobie wzajemnego mentoringu. Kiedy rodzic pozwala dziecku jeździć na rowerze bez żadnego nadzoru, jest to faza ODEJDŹ.

Zobacz też Listę Kontrolną dla Mentorów, gdzie znajdziesz przykład zastosowania cyklu szkoleniowego w śledzeniu postępów uczniów.