Zasady duchowej gospodarki

Bóg pokazuje nam, że w Jego Królestwie nagrodą dla nas nie jest to, co dostajemy, ale to, co dajemy. Kiedy jesteśmy wierni i posłusznie dzielimy się tym, co Pan nam przekazał, On obiecuje, że da nam jeszcze więcej. Jezus powiedział, że jeśli ktoś okaże się wierny w małym, zostanie mu powierzone wielkie.

To właśnie droga do głębszego poznania Boga, większej bliskości z Nim i życia w obfitości, do której nas stworzył. W ten sposób możemy uczestniczyć w dobrych czynach, które Bóg dla nas przygotował.

W gospodarce duchowej, czyli ekonomii Królestwa Bożego, osiągamy zyski, kiedy dajemy. Jest to podstawą duchowego oddychania. Kiedy jesteśmy wierni i posłusznie dzielimy się tym, co Pan nam przekazał, On będzie komunikował się z nami jeszcze jaśniej i pełniej. To właśnie droga do głębszego poznania Boga, większej bliskości z Nim i życia w obfitości, do której nas stworzył. W ten sposób możemy uczestniczyć w dobrych czynach, które Bóg dla nas przygotował.

Oznacza to, że najbardziej kochającym, co możemy robić dla siebie nawzajem w Ciele Chrystusa (Kościele), jest praktykowanie podwójnej odpowiedzialności. Jest to odpowiedzialność, by być posłusznymi temu, co Bóg nam pokazuje, i dzielić się tym z innymi; by stosować i uczyć innych; praktykować i przekazywać dalej.

Życie według Bożej gospodarki jest kluczową częścią bycia uczniem Chrystusa. Jesteśmy błogosławieni, by być błogosławieństwem. Jesteśmy naśladowcami i liderami. Jesteśmy uczniami i nauczycielami. W ten sposób jesteśmy w stanie najlepiej sprawować Boże przywództwo. Proces ten powinien się rozpoczynać od razu po wejściu do Królestwa. Nie możemy czekać, aż „dojrzejemy” do tego, by w ten sposób służyć innym. Dojrzewamy usługując. Wdychamy, kiedy SŁUCHAMY Boga. Wydychamy, kiedy OKAZUJEMY POSŁUSZEŃSTWO temu, co usłyszymy i DZIELIMY SIĘ tym z innymi.