Przywództwo w sieciach

Przywództwo w sieciach pozwala rosnącej grupie małych Kościołów współpracować, rozwijać nowych przywódców i czynić jeszcze więcej dobra, które Bóg zaplanował dla swojego ludu.

Co się dzieje z tymi wszystkimi Kościołami, gdy rosną i zakładają nowe Kościoły, które zakładają nowe Kościoły, które zakładają nowe Kościoły? Jak utrzymują kontakt? Jak żyją jako rozszerzona duchowa rodzina?

Kiedy duchowe rodziny (tj. proste Kościoły) się pomnażają, w krótkim czasie powstają sieci spokrewnionych Kościołów, funkcjonujących jako Kościół w danym regionie lub mieście.  

Właśnie na poziomie miasta lub regionu funkcjonują starsi i diakoni oraz stosowane są dary przywództwa takie jak apostoł, prorok, ewangelista, pasterz (pastor) i nauczyciel.  Te dary przywództwa służą głównie wyposażaniu wszystkich uczniów do większej skuteczności w służbie. Wraz ze starszymi i diakonami przywódcy ci są w stanie usługiwać dużej liczbie duchowych rodzin. Wzorzec ten jest widoczny w Biblii – opisuje ona np. diakonów Kościoła w Jerozolimie i starszych Kościoła w Efezie. 

Tego rodzaju struktura na poziomie makro wykorzystuje te same wzorce co te stosowane w duchowych rodzinach na poziomie mikro. Formuły 3/3 używa się do spotkań szkoleniowych dla liderów i w grupach wzajemnego mentoringu. Wzorzec Czterech Pól stosuje się w planowaniu, ocenie i coachingu na wyższych szczeblach. Główna różnica polega na stosowaniu różnych narzędzi do grup, a nie jednostek. Cele i działania dostosowywane są do poziomu, na którym odbywają się spotkania.

Zazwyczaj obszar, na którym powstaje sieć, staje się jej centrum w kategoriach przywództwa. Wraz ze wzrostem wpływu tej sieci powstają nowe poziomy podległe pod „rodzica”. Na przykład sieć kościołów zapoczątkowana w Tychach połączy się w kościół dla miasta Tychy.  Rozwijając się i prowadząc służbę w całym województwie będą działać w imieniu sieci na cały Śląsk i zakładać Kościoły-córki w różnych miastach i regionach. Wysyłając ludzi, by służyli w całym kraju i na całym świecie, zaczynają funkcjonować na poziomie krajowym, a nawet międzynarodowym, zakładając Kościoły-córki w różnych województwach w kraju, a nawet państwach świata. Te Kościoły pozostają ze sobą połączone ze względu na ich wspólne początki i duchowe DNA.

Czasami dzielą się one na wiele „podsieci” ze względu na język, możliwości spotykania się lub inne aspekty.  To nie problem – to po prostu element rozwoju. Jeśli duchowe DNA zostało im skutecznie przekazane, to wszystko, czego potrzeba, aby rozpocząć nowy ruch pomnażających się uczniów, jest już obecne w każdej duchowej rodzinie i w każdym jej członku.

Zazwyczaj każdy Kościół jest mały – obejmuje pomiędzy 4 a 12 dorosłych wraz z ich dziećmi. Są one międzypokoleniowe, chociaż nastolatki mogą zacząć zakładać Kościoły wśród swoich rówieśników, jeśli mają takie pragnienie. Niewielki rozmiar umożliwia bliższe relacje, większą wzajemną odpowiedzialność i pełniejsze uczestnictwo.

Domyślnym wzorcem dla osób przychodzących do Chrystusa lub tych, które już za Nim podążają, ale przeprowadzają się gdzieś indziej, nie jest dołączenie do istniejącego Kościoła, tylko wyposażenie do założenia nowej duchowej rodziny, która dołącza później do sieci. W ten sposób duchowe rodziny mogą pozostać wystarczająco małe, by wydawać wiele owocu i być skuteczne w czynieniu uczniami. Niewielki rozmiar umożliwia bliższe relacje, większą wzajemną odpowiedzialność i pełniejsze uczestnictwo.

Gotowość prostych kościołów i poszczególnych naśladowców do poznawania, posłuszeństwa i dzielenia się Słowem Bożym jest duchowym DNA ruchu. Jeśli będzie ono z powodzeniem przekazywane z pokolenia na pokolenie, z Kościoła na Kościół i z wierzącego na wierzącego, to wszystko, czego potrzeba, aby rozpocząć nowy ruch pomnażających się uczniów, jest już obecne w każdej duchowej rodzinie i w każdym naśladowcy Jezusa.

Kiedy ruchy zapoczątkowują kolejne ruchy... Zaczynamy widzieć, jak „zakwas” przenika przez „ciasto” całego miasta lub regionu, a nawet narodu. W ten sposób zaprowadzane jest Królestwo Boże, a wola Boża jest wykonywana na ziemi, tak jak w niebie. 

W ten sposób możemy wypełnić Wielkie Posłannictwo, czyniąc uczniów wśród wszystkich narodów.