نقشۀ روحانی

خدا در نقشۀ روحانی خود، به ما نشان می‌دهد که ما نه بر طبق آنچه می‌گیریم، بلکه آنچه می‌بخشیم، پاداش دریافت می‌کنیم. وقتی امین هستیم، در حدی که از آنچه خدا با ما در میان گذاشته، اطاعت نموده و با دیگران سهیم می‌شویم، او وعده می‌دهد که ما را در چیزهای بیشتری سهیم خواهد کرد. عیسی گفت، به هر کسی که در چیزهای اندک امین باشد، چیزهای بیشتری به او سپرده خواهد شد. این راه رسیدن به بینش‌هایی عمیق‌تر، صمیمیت بیشتر و داشتن حیات وافری است که خدا ما را برای آن خلق نموده است. ما از این طریق می‌توانیم در کارهای نیکی که خدا برای ما برنامه‌ریزی نموده، گام برداریم.

در نقشۀ پادشاهی، بر اساس آنچه می‌دهیم، سود می‌کنیم. این مبنای تنفس روحانی است. وقتی امین هستیم و آنچه را خدا به ما سپرده، انتقال می‌دهیم، خدا نیز واضح‌تر و کامل‌تر با ما ارتباط برقرار خواهد کرد. این راه دریافت بینش‌های عمیق‌تر، صمیمیت بیشتر با خدا و حیات وافری است که برای ما می‌خواهد. ما از این طریق می‌توانیم در اعمال نیکویی که خدا از پیش برای ما مقدر کرده تا انجام دهیم، گام برمی‌داریم. این بدین معناست که دوست‌داشتنی‌ترین کاری که می‌توانیم در بدن مسیح (کلیسا) برای یکدیگر انجام دهیم این است که مسئولیت‌پذیری دوجانبه را تمرین کنیم. یعنی، مسئولیت‌پذیری برای اطاعت، انتقال آن چیزی که خدا بر ما مکشوف می‌سازد، انجام و تعلیم دادن در مورد آن و در میان گذاشتن آن با دیگران. زندگی مطابق با نقشۀ پادشاهی، بخش مهمی از شاگرد بودن است. ما برکت یافتیم تا خود مایۀ برکت باشیم. ما پیروان و رهبران هستیم. هم یاد می‌گیریم و هم تعلیم می‌دهیم. به این شکل، می‌توانیم از رهبری خدا به بهترین شکل مباشرت نماییم. این پروسه باید به‌محض ورود به پادشاهی آغاز شود. برای شروع این خدمت، نباید منتظر «بالغ شدن» ماند. بلکه، با این طرز خدمت، می‌توانیم بالع شویم. ما از خدا می‌شنویم و پیام او را در خود جذب می‌کنیم (دَم). اطاعت می‌کنیم و شنیده‌های خود را به دیگران منتقل می‌کنیم (بازدم).