شاگردی مثل جوجه اردک- بلافاصله رهبری کردن

می‌دانید جوجه اردک چه ارتباطی با شاگردسازی دارد؟ آیا تا به حال جوجه‌ اردک‌ها را دیده‌اید که با هم راه می‌روند؟ آنها در واقع، اصل مهمی را دربارۀ شاگردسازی به تصویر می‌کشند. اگر می‌خواهید ببینید که خانوادۀ خدا چگونه تاکنون و در وفاداری رشد کرده‌اند، به شاگردسازی مثل جوجه اردک فکر کنید- در آن واحد هم پیرو و هم رهبر شوید!

مهم نیست که در کجای این دنیا هستید، زیرا همیشه به همین‌گونه به نظر می‌رسد.

اردک مادر هدایت می‌کند و جوجه اردک‌ها یکی یکی و به صف به دنبال او می‌روند. او کار هدایت را انجام می‌دهد و جوجه اردک‌ها او را دنبال می‌کنند. اما اگر دقیق‌تر نگاه کنید، می‌بینید که اتفاق دیگری نیز در جریان است. هر جوجه اردک، در آن واحد دو نقش را ایفا می‌کند: 

• هر جوجه اردک یک پیرو است، چون اردک مادر و همچنین جوجه اردکی را که جلوی او قرار گرفته، دنبال می‌کند.
• و در آنِ واحد، یک رهبر نیز هست، زیرا جوجه اردکی (یا جوجه‌ اردکهایی) که دقیقاً پشت سر او حرکت می‌کنند را هدایت می‌کند.

پس آیا جوجه اردک پیرو است یا رهبر؟ هر دو.

به همین خاطر است که «بیرون رفتن» اردک‌ها شبیه شاگردسازی است. خدا از خانوادۀ خود می‌خواهد که رشد کنند، بنابراین انتظار دارد که هر پیرو یک رهبر، هر ایماندار یک شاهد و هر شاگرد یک شاگردساز باشد- همۀ اینها در آنِ واحد اتفاق می‌افتد.

یکی از تله‌هایی که ما شاگردان و شاگردسازان در آن می‌افتیم این باور اشتباه است که باید همه چیز را بدانیم، یا حداقل چیزهای زیادی بدانیم تا بتوانیم شهادت دهیم. شاگردسازی این‌گونه عمل نمی‌کند. شاگردان مانند جوجه اردک‌ها هستند. آنها برای رهبر بودن، لازم نیست که همه چیز را بدانند.

آنها فقط باید یک قدم جلوتر باشند. خدا می‌خواهد که خانواده‌اش در وفاداری و امانت رشد کنند، بنابراین، انتظار دارد که هر رهبر یک پیرو، هر شاهد یک ایماندار و هر شاگردساز یک شاگرد باشد (در آن واحد). تلۀ دیگری که به‌عنوان شاگردان و شاگردسازان گرفتار آن می‌شویم این باور غلط است که شخصی، در جایی همه چیز را می‌داند و اگر فقط او را پیدا کرده و به دنبالش برویم، همه چیز مرتب خواهد بود. اما شاگردسازی این‌طور عمل نمی‌کند.

در پادشاهی خدا، تنها یک «اردک مادر» برای همۀ ما وجود دارد که باید او را پیروی کنیم و او کسی جز عیسی مسیح نیست. هیچ میسیونر، شبان یا استادی نمی‌تواند این نقش را ایفا کند. فقط عیسی شایستۀ ایمان تمام و کمال ماست.

بقیۀ ما «در پروسه» قرار داریم. همیشه کسی به عیسی نزدیک‌تر هست که بتوانیم او را دنبال کنیم، و همیشه کسی دورتر هست که بتوانیم او را هدایت کنیم. مهم نیست که در چه جایگاهی قرار داریم، چشم و دل ما باید همیشه کاملاً متمرکز بر عیسی باشد.

در کتاب‌مقدس، پولس که بخش زیادی از عهدجدید را نوشت و بسیاری از کلیساهای اولیه را بنا کرد، فقط ننوشت که «از پی من بیایید.» بلکه نوشت: «پس، از من سرمشق بگیرید، چنانکه من از مسیح سرمشق می‌گیرم.» پولس می‌دانست که جوجه اردک‌ها در همه جا چه می‌دانند و هر شاگرد نیز چه چیزی را باید بداند: هر رهبر در پادشاهی خدا باید یک پیرو باشد و همۀ ما پیرو عیسی هستیم.

پولس در کتاب‌مقدس نوشت: «و آنچه را...از من شنیدی، به مردمان امینی بسپار که از عهدۀ آموزش دیگران نیز برآیند.» پولس می‌دانست که جوجه اردکها در همه جا چه می‌دانند و هر شاگرد نیز چه باید بداند. هر پیرو در پادشاهی خدا باید یک رهبر نیز باشد و همۀ ما باید مانند عیسی رهبری کرده و جان خود را برای دیگران بنهیم. اگر می‌خواهید رشد خانوادۀ الهی و پیشرفت آنها در ایمان و وفاداری را ببینید، آنگاه به شاگردسازی مثل دنبال کردن جوجه اردک‌ها نگاه کنید، یعنی در آنِ واحد هم پیرو باشید و هم رهبر.